Panique 1980. Exposition universelle. Maison de la culture de Rennes, 18 dec. 80 – 1 fév. 81

Grupa Paniczna (fr. Mouvement Panique) to nieformalna grupa artystyczna, której powstanie zainicjowali Alejandro Jodorowsky, Fernando Arrabal i Roland Topor – trzej twórcy spotykający się od 1960 roku w Café de la Paix na Place de l'Opéra w Paryżu. Nazwa „Panique” została przyjęta w 1962 roku, a działalność grupy obejmowała teatr, sztuki plastyczne, literaturę i film. Nie miała ona charakteru formalnego – nie istniały deklaracje członkowskie ani składki; udział w działaniach był otwarty i spontaniczny. Najważniejszym postulatem grupy było hasło: „Il est interdit d’interdire” („Zabrania sie zabraniać”).
Roman Cieślewicz przystąpił do grupy w 1965 roku i aktywnie uczestniczył w jej działaniach, m.in. spotkaniach z Fernando Arrabalem, Rolandem Toporem, Samem Szafranem, Olivierem Olivierem i innymi artystami.

Panika znajduje swój najpełniejszy wyraz w balu paniki, w teatralnej ceremonii, w zabawie, w sztuce i w obojętnej samotności. Ogłaszam teraz, że „panika” nie jest ani grupą, ani ruchem artystycznym czy literackim; raczej byłby to styl życia. A raczej nie wiem co to jest. Wolałbym nawet nazwać panikę antyruchem niż ruchem. Każdy może nazywać siebie paniką, twierdzić, że jest twórcą ruchu, napisać „teorię” paniki. Każdy może stwierdzić, że jako pierwszy wpadł na pomysł paniki, wymyślił jej nazwę, stworzył akademię paniki lub mianował się przewodniczącym ruchu.
Fernando Arrabal

Ulotka do wystawy „Universal Panic”, Rennes, Maison de la culture, grudzień 1980 – luty 1981 – z kat. wyst. Paryż 2018, s. 131.