Peinture moderne polonaise, sources et rechersches. Musée Galliera, 1969, Paris

Plakat zapowiadający jedną z najważniejszych prezentacji polskiego malarstwa nowoczesnego w Europie Zachodniej – wystawę w Pałacu Galliera (obecnie Musée de la Mode de la Ville de Paris) – promował pokaz wybitnych polskich artystów, takich jak Stanisław I. Witkiewicz, Władysław Strzemiński, Henryk Stażewski, Maria Jarema, Edward Krasiński, Zbigniew Makowski.
Celem wystawy była próba ustanowienia kanonu sztuki polskiej XX wieku poprzez pokazanie pełnego spektrum jej formalnej różnorodności. Koncepcja kuratorska Ryszarda Stanisławskiego opierała się na trzech głównych filarach: twórczości Stanisława I. Witkiewicza, dorobku łódzkich konstruktywistów oraz powojennych kontynuacjach, zaprezentowanych w ramach czterech nurtów.
Na wystawie obecne były zarówno tendencje minimalistyczne, jak i ekspresjonistyczne, kubistyczne, surrealistyczne, konceptualne oraz wiele innych. Tak szerokie spektrum form malarskich, prezentowane w przestrzeni muzealnej mieszczącej się w budynku o historyzującej architekturze – będącej przykładem francuskiego eklektyzmu – zostało zapowiedziane przez minimalistyczny plakat. Jego kompozycja ograniczała się do czerwonego tła oraz centralnie umieszczonej kolistej białej formy.
Zestawienie kolorystyczne przywołuje skojarzenia z polskimi barwami narodowymi, jednak centralna biel zawiera w sobie subtelne różnice odcieni, nadające całości dodatkową głębię i przekraczające prostą, znakową funkcję plakatu. W tym centralnym punkcie grafik zawarł w możliwie najbardziej skrótowy sposób ogromną różnorodność artystycznych postaw.